Aytuğ Akdoğan'ın 'Türkiye'nin en geç yazarı' sıfatıyla çıkardığı kitabı bugünlerde ikinci baskıyı yapmak üzere. Akdoğan denemelerden oluşan kitabında aşk hakkında yazıyor, tanrıyla konuşuyor... Ajda Pekkan'dan hoşlanıyor, yazmadan duramam diyor...
Remzi, D&R, Mephisto gibi büyük kitapçıları gezerken raflarda, 'Türkiye'nin en genç yazarı' sıfatıyla yazılmış bir kitap gözümüze çarptı. Aytuğ Akdoğan imzalı kitabın adı 'Ben Hep 17 Yaşındayım.' Yazar, 'kirlenmemek için büyümek istemeyen' 17 yaşında bir lise öğrencisi. İkinci Adam Yayınevi'nden kitabın şu günlerde ikinci baskısı gelecekmiş. Kitabın sayfalarını karıştırdığımızda aşkla, felsefeyle, sosyal yaşamla ilgili denemeler görüyoruz. Akdoğan kiminde sevgililerini anlatmış, kiminde tanrıyla konuşmuş. Siyasete ilgi duymadığını söylese de kitabını, hikayesini okuduğunda etkilendiği, 12 Eylül döneminde yaşı büyütülerek asılmış Erdal Eren'e ithaf etmiş. Biraz merak uyandırıcı bir durum; o yaştaki biri örneğin neden sokaklarda, kafelerde arkadaşlarıyla takılmaz da oturup böyle 'başından büyük' bir kitap yazar? Kendisine sorduk. Gördük ki 'zamane gençleri' üzerine üretilen hakim tezleri delen birileri her zaman çıkabiliyor ve Ajda Pekkan'dan şimdinin gençleri de hoşlanabiliyor.
Blogum ilgi görünce kitap çıkardım
Nasıl çıktı bu kitap işi?
Aslında 2005'ten beridir blog'umda yazıyordum, çok ilgi görünce kitap çıkarayım dedim. Daha önce yazdığım bazılarının yanına kitaba özel yazdıklarımı ekleyince oldu. O kadar zor değilmiş kitap çıkarmak.
Yazmak sancılı bir süreçtir denir, zorluk çekmediniz mi hiç?
Evet, yazarken zorlanma oluyor. Kitap için denemeler yazmayı düşündüğümde 2,5 ay hiçbir şey yazamadım mesela. Oturunca aklıma bir şey gelmiyordu. İstanbul'da yaşamaktan kaynaklandığını düşünüyordum, çevre hep gürültülü ve kalabalık, iç dünyaya yönelmeyi engelleyen bir yer burası. Ben de kamp malzemelerimi alıp Kelebekler Vadisi'ne gittim, sonra başka yerlere... Gezdim öyle iki ay kadar, o sırada da yazdım.
Yazmadan duramam diyor musunuz?
İnsan anlatamadığı şeyleri yazabildiğini bir kez görünce bir daha bırakamıyor. İç dünyam karışıktır, ancak yazınca bütünleşiyor.
'Boyundan büyük bir işe kalkışmışsın' diyen oluyor mu?
Her yazar gibi tanışmak isteyenler oluyor. Bu yaşta bu kadar çok şeyi nasıl yazdığımı merak ediyorlar en çok. Dört tane sevgilim oldu, İncil'i ve Kuran'ı okudum, hem aşk hem de din felsefesi alanında fikrimin olması anormal bir durum değil yani. Bana küçümser şekilde gülümseyenlere önce kitabımı okuyun diyorum.
Kitap boyunca kendini hissettiren, uğraştığınız büyük bir mesele var gibi...
Evet, medeniyetin, insanların her şeyi bozmasının kötü olduğunu düşünüyorum. Doğanın şartlarına göre yaşamanın bizi özgürleştirebileceğini söyleyebilirim.
Özellikle etkilendiğin bir yazar var mıdır, hangilerini beğenirsin?
Nietzsche, Balzac, Dostoyevski, Paul Auster, Nazım Hikmet, Ahmet Altan, Orhan Pamuk, Gündüz Vassaf, Ahmet Ümit severim. Çok etkilendiğim isim Hakan Günday. Yazarken çok dikkat ederim; böyle yazarsam birileri kırılır mı diye. Hakan Günday kalemi alınca yazıyor arkasına bakmadan. Yani yazdıklarını okuyunca böyle hissediyorum. Onun gibi olmak isterim. Bence Hakan Günday çok iyi ve önemli bir yazar, ünü de yakında Orhan Pamuk'la boy ölçüşebilecek.
EYÜP TATLIPINAR / Akşam
Yorum Ekle
Arkadaşına Gönder
Yazdır
21 Şubat 2010 - 02:31:43 
