Vaktiyle bir derviþ, nefisle mücadele makamýnýn sonuna gelir.

Meþrebin usulünce bundan sonra her türlü süsten, gösteriþten arýnacak, varlýktan vazgeçecektir. Fakat iþ yamalý bir hirka giymekten ibaret deðildir. Her türlü görünür süslerden arýnmasi gereklidir... Saç, sakal, býyýk, kaþ... ne varsa hepsinden. Derviþ, usule uygun hareket eder, soluðu berberde alýr.

- Vur usturayý berber efendi, der.

Berber derviþin saçlarýný kazýmaya baþlar. Derviþ aynada kendini takip etmektedir. Baþýnýn sað kýsmý tamamen kazýnmýþtir. Berber tam diðer tarafa usturayý vuracakken bir kabadayý girer içeri. Doðruca derviþin yanýna gider, baþýnýn kazýnmýþ kýsmýna okkali bir tokat atarak:

- Kalk bakalim kabak, kalk da týraþýmýzý olalým, diye kükrer.

Derviþlik bu... Sövene dilsiz, vurana elsiz gerek. Kaideyi bozmaz derviþ. Ses çikarmaz, usulca kalkar yerinden. Berber mahcup, fakat korkmuþtur. Ses çikaramaz.

Kabadayý koltuða oturur, berber týraþa baþlar.

Fakat küstah kabadayý týraþ esnasýnda da sürekli asaðýlar derviþi, alay eder:

'Kabak aþaðý, kabak yukarý.'

Nihayet týraþ biter, kabadayý dükkândan çikar. Henüz birkaç metre gitmiþtir ki, gemden boþanmýþ bir at arabasý yokuþtan aþaðý hýzla üzerine gelir. Kabadayý þaþkýnlýkla yol ortasýnda kalakalýr. Derken, iki atýn ortasýna denge için yerleþtirilmiþ uzun sivri demir karnýna daliverir. Kabadayý oracýða yýðýlýr, kalýr. Ölmüþtür.

Berber ise þaþkýn, bir manzaraya, bir derviþe bakar, gayrý ihtiyari sorar:

- Biraz aðýr olmadý mý derviþ efendi?

Derviþ mahzun, düþünceli cevap verir:

- Vallahi gücenmedim ona. Hakkýmý da helal etmiþtim. Gel gör ki kabaðýn bir sahibi var. O gücenmiþ olmalý! ..