Bir zamanlar deve hükümdar imiþ,
Hayvanlarýn hükümdarý elbette.
Ama kimse ondan memnun deðilmiþ,
Çünkü hakký görüyormuþ kuvvette.

Böyle olmasýna raðmen bu deve,
Yalan söyleyeni asla sevmezmiþ.
"Bir hayvan ne kadar da acý çekse,
Asla yalan söylememeli!" dermiþ.

Ama buna raðmen nice dalkavuk,
Bu zorbaya yað çekermiþ bitevi.
Çevresinde sallarlarmýþ hep kuyruk,
Yalancýlar onu sarmýþ bir nevi.

Bir gün deve kurtulmak için bundan,
Bir toplantý düzenlemiþ yaz günü.
Her yer ýþýl ýþýl, güllük gülistan,
Duyulmuþ çok yerde o günün ünü.

Millet gelmiþ diz kýrýp boyun bükmüþ,
Toplanmýþlar büyükçe bir meydanda.
Devenin boyu hepsinden büyükmüþ,
Herkesi görürmüþ baktýðý anda.

Demiþ: "Bugün bir sýnav yapacaðým,
Sonunda mükafat ve ceza vardýr.
Yalancýyý bu yurttan atacaðým,
Bizden göreceði sade zarardýr."

Doðru sözlü olan ödül alacak,
En güzel þeyler de onundur artýk.
Çevresi hizmetçilerle dolacak,
Yalan yok sözümüz kanundur artýk."
Böylece söylemiþ deve kuralý,
Bütün hayvanlar kabul etmiþ bunu.
Hepsi bekliyormuþ o zor suali,
Neymiþ acaba bu zor olan soru?

Deve þöyle ortaya çýkmýþ ve de,
Ýþaret etmiþ uzun gölgesini.
Demiþ: "Ne görüyorsunuz gölgemde,
Söyleyin doðrusunu, eðrisini?"

Dalkavuklar baþlamýþ konuþmaya,
Demiþler: "Ah ne eðrisi efendim.
Bakýn ne kadar düzgün olduðuna,
Cetvelle ölçülür bu santim santim."

Ama doðrular gerçeði söylemiþ:
"Eðri büðrü bir þekildir gölgeniz."
Diyerek hepsi de boynunu eðmiþ,
"Doðru budur ceza verseniz de siz."

Deve dönmüþ dalkavuklara ve de,
Demiþ: "Hepiniz bu vatandan gidin,
Görünmeyin bir daha bu ülkede,
Kalbinizde doðruluk yoktur sizin!"

Dalkavuklardan biri öne çýkmýþ,
Demiþ ki: "Ey kralýmýz suçumuz ne??
Deve ona dönüp sertçe bir bakmýþ,
Üç cümleyle nokta koymuþ sözüne.

Demiþ: "Bire ahmak, suçunuz yalan,
Sahte bir söz kalpte deðer bulur mu?
Vücudunda birçok eðrisi olan,
Birinin gölgesi doðru olur mu?"


MEHMET ERDOÐAN

Kaynak: Gonca Dergisi