Küçük kýz, hüzünlü bir yabancýya gülümsedi. Bu gülümseme adamýn kendisini daha iyi hissetmesine sebep oldu. Bu hava içinde yakýn geçmiþte kendisine yardým eden bir dosta teþekkür etmediðini hatýrladý, hemen bir not yazdý.

Arkadaþý bu teþekkürden o kadar keyiflendi ki, her öðlen yemek yediði lokanta da garson kýza yüklü bir bahþiþ býraktý. Garson kýz ilk kez böyle bir bahþiþ alýyordu. Akþam eve giderken, kazandýðý paranýn bir parçasýný her zaman köþe baþýnda oturan fakir adamýn þapkasýna attý.

Adam öyle ama öyle minnettar oldu ki... Ýki gündür boðazýndan aþaðý lokma geçmemiþti. Karnýný doyurduktan sonra bir apartman bodrumundaki tek göz odasýnýn yolunu tuttu. Öyle neþeliydi ki, bir saçak altýnda titreyen köpek yavrusunu kucaðýna aldý.

Küçük köpek gecenin soðuðundan kurtulduðu için çok mutluydu. Sýcak odada bir o bir bu yana koþturup durdu.

Gece yarýsýndan sonra apartmaný dumanlar sardý. Yangýn baþlýyordu. Dumaný koklayan köpek öyle havladý ki tüm apartman halký uyandý. Anneler, babalar, dumandan boðulmak üzere olan yavrularýný kucaklayýp ölümden kurtardýlar.

Bütün bunlarýn hepsi, ama hepsi beþ kuruþluk bir maliyeti olmayan bir tebessüm sonucuydu.