Duygusal dürüstlüðümüz, gerçek hislerimizi ifade edebilmemizdir. Bunun için de önce duygularýmýzýn farkýnda olmamýz gerekir. Farkýndalýðýmýz ise duygusal zekamýz ile ilgilidir, çünkü duygularýmýzý net olarak ayýrt etmemizi saglayan zekamýz, budur duygusal zekamýz. Ayný zamanda ne zaman gerçek duygularýmýzý dürüst olarak paylaþmamýzýn bizim için daha iyi olduðunu anlayabilmemizi saðlar, dürüst olmamýzýn saðlýklý ya da bizim için zararlý olabileceði durumlar vardýr, ama ben genel olarak inanýyorum ki hem birey olarak hem de toplum olarak duygularýmýzý dürüstçe ifade edebilmemiz, daha saðlýklýdýr olmadýðý . Duygusal olarak dürüst olabilirsek, derinlerde yatan gerçek kimliðimizi anlamayý baþarabiliriz. Bu da kendimizi kabul edebilmemize yardýmcý olur. Baþkalarýna karþý duygusal olarak dürüst olabilirsek, onlarýn da bize karþý ayný þekilde duygusal olarak dürüst olmalarý yolunda cesaretlendirebilir ayrýca kýsa zamanda duygularýmýza kimlerin saygý gösterdiðini ve kimlerin göstermediðini de görebiliriz. Duygusal olarak dürüst olabilmek için; farkýnda olmamýz, kendine güvenmemiz, cesaretli olmamýz gerekir çünkü pek çok defa toplum bize; duygularýmýz konusunda umursamaz olmayý, bastýrmayý, inkar etmeyi öðretmiþtir. Misal; insanlara nasýlsýn diye sorduðumuzda, pek çok kiþi doðru olmadýðý halde iyiyim diyor ve de çoðu kez, insanlar sinirli ya da savunmada olsalar bile, bunun gerçek olmadýgýný iddia ediyor. Oysa çocuklar, yaþama duygusal anlamda dürüst olarak baþlarlar, kendilerini özgürce ve düþünmeden ifade ederler ama duygusal olarak dürüst olmama eðitimi, erken yaþlarda verilmeye baslanýyor. Çevre sürekli olarak, çocuklarýn gerçek duygularýna uymayan tarzda hareket etmeleri için baský yapýyor. Çocuk üzgün olduðu zaman, gülümsemesi isteniyor. Piþmanlýk duymadýðý durumlarda, özür dilemesi bekleniyor ve suçluluk duygusu yükleniyor. Yemeðini sevmeyen çocuða zorla yemeði yedirmek gibi bir sürü yol seçiliyor, bu davranýþlar sonucunda biz duygularý konusunda dürüst olamayacaðýmýzý öðreniyoruz. Oysa kendimiz gibi olduðumuzda, özgürüzdür ve ÇEVREMÝZ bizi gerçek kiþiliðimiz ile TANIR. Onlara göstermemiz gerektiðini düþündüðümüz sahte Kimliðimiz ile deðil de gerçek halimizle kabul edildiðimizde, çok güçlü bir Özgüven duygusu hissederiz. Bu durumda, insanlara karþý daha dürüst Olabiliriz çünkü reddedilmekten korkmayýz. Kendimize güvendiðimiz için, baþkalarýnýn bizi kabul etmesi ya da reddetmesi önemli olmaz. Bu da ayný þekilde, kendilerine güvenen ve kendileri olabilen insanlarý çeker. Zaman Ýçinde ÇEVREMÝZ kendine güvenen dürüst insanlar ile dolup TAÞAR, o zaman sizi gerçekten anlayan insanlar olur, çünkü gerçekten kendinizi anlatýyorsunuzdur maskesiz ... Baþta, duygularýnýz konusunda dürüst olmak ürkütücü gelebilir fakat dürüst olup risk almaya baþladýkça, mükemmel bir insan imajýný koruyabilmek için daha az endiþe ettiðinizi fark eder ve devam ettikçe kendinizi olduðunuz gibi kabul etmeyi, sevmeyi, saygýlý olmayý ve de dürüstlüðün iki taraflý çalýþtýðýný anlar, insanlarýn içinizi açtýðýnýz kadar, size içini açtýðýný görürsünüz.