arkalarından gelebilecek bir saldırıyı önlemek için,
sırtlarini bir ağaca, kaya veya taşa vererek, ok atarlarmış. Atalarımız
genelde bozkır hayatı yaşadıkları için bu sırt dayanan nesne genelde bir
taş veya kaya olurmuş. Yıllar sonra bu sırt dayanan taşın ismi ARKA-TAŞ
veya Azerbaycan'daki söylenişiyle 'ARKA-DAŞ' biçiminde dilimize yerleşti.
Bugün bile güvenebileceğimiz bizi arkadan vurmayacak olan, samimiyetine
guvendiğimiz kişilere verdiğimiz isimdir. 'Dostluk' kavramının zaman
içinde, insanın arkasını yaslayabileceği ve kendisini olabilecek
kötülüklerden koruyacağı fikri ile özlestirilmesi sonucu 'arkadaş'
sözcügü 'dost' anlamında Turkçemizdeki yerini buldu. ! Sırtınız
'arka-taş' sız kalmasın.
