Ana Sayfa
   Haberler
   Kültür Sanat
   Kişisel Gelişim
   Sağlıklı Yaşam
   Manevi Gelişim
   Bilim Teknoloji
   Dil Öğretmeni
   İz Bırakanlar
   Aile Eğitimi
   Röportajlar
   İş Dünyası
   Medyatik
   Edebiyat
   Çocukca
   Öyküler
   Kitaplık
   Linkler
Videolar için TIKLAYIN
Fotograflar için TIKLAYIN
 YAZARLARIMIZ
Zeki Mete CAN
Bilgi dolu bir site: GELİŞİYORUM
Gurbet ALTAY
Görmediğimiz değer
Murat ERDİN
Mezarsız insanlar ülkesi
Yakup TUTUM
Ağlarsak anlarız
Ömer Evren TANRIÖVER
Otitis Media
Nurullah YİĞİT
Referandum Sınavı
Recep KOÇAK
Bir hastaya vardın ise...
Meryem BAL
Bir kuru yapraktan mesajınız Var
Nazlı ÖZBURUN
Aradığın şey yanında
Alev Dönmez ÖZDERYA
Hastalıklı bir devletin sapkın politikası
Kenan TAŞ
Güçlü Görünmenin Dayanılmaz Hafifliği
Melih Yılmaz BİNGÖL
Yeni yetme
Asım YILDIRIM
Bir yolculuk
Aytuğ AKDOĞAN
İstanbul'u yaşamak...
Ebubekir ALAZCIOĞLU
Sen ve son
Özcan BEYLAN
Radyolarda kalite düşüyor
 
     Anasayfa | Yakup TUTUM  

      
   Yakup TUTUM

   yakup.tutum@gelisiyorum.com
   16 Temmuz 2010 - 01:18:59
     Ağlarsak anlarız

Yalnız kalmayı, kimsenin suratına bakmamayı seviyorum bu günlerde…

Zamanların durduğu anlar vardır ya, öyle bir andayım. Zaman durdu bir kere benim için…

Eskilerdeyim şimdilerde, o çok sevdiğim zatlarlayım düşlerimde…

Bu nedenle günümüz dünya insanından uzaklaşmak istiyorum, kimseye bakmak istemiyorum, kimse de bana baksın istemiyorum.

Görmeyen insan’ın bakışından ne hayır gelir ki! Gözler açık ama gönüller kapalı şimdi insan’da.

Ağlıyorum şimdi…

Ağlanılacak o kadar çok şeyimiz birikmiş ki, dünya yüzeyinde…

Merhamet beslesin diye kalbimiz, ağlayalım…

Merhametten uzaklaşmış gönüllerimizin yumuşaması, ‘insan’ olduğumuzu hatırlamak için, ağlayalım.

Modern dünya denilen bir  kıtada, herkesin gözü önünde insanlar bir yerlere tıkılıp, topluca öldürülüyor…

Satmadığımız topraklar, şimdi eli kanlı katillerin elinde ve şimdi insandaşlarımız katlediliyor…

Kapkaranlık dünyamızda, çocuklar ölüme doğuyor adeta.

İnsanlık ölüyor, öldürülüyor oralarda!

Ama duymuyoruz bile bunu… Duymuyor merhametten uzaklaşmış kalplerimiz.

’Bir dilim ekmeğe, bir yudum suya muhtacım’ diyen çocuğun feryadı karşısında nasıl ağlamayalım!

‘Sen okula başladığında ben savaşta olacağım’ diyordu o minik kız çocuğu … ‘Ne zaman ulaşacak sana feryadım, ahım…’ diyordu…

Ne kadar acı verici bir feryat değil mi bu !

Özledim çok… Seni çok özledim Fatih Sultan Mehmed’im. Seni çok özledim Osmanlı’m.

Sen gittiğinden beri kan ve gözyaşı yer yüzünden hiç eksik olmuyor… Yer yüzünün adaleti zalimlerin elinde şimdi... Ve ‘insan’ inim inim inliyor her yerde!

Nasıl özlemem seni Fatih. Sen herkesin can ve mal güvenliğini sağlarken, karanlık bir devri sona erdirmiştin… Şimdi de karanlık bir devirdeyiz. Bir Fatih gelip bu karanlığı boğar mı acaba bir kere daha? Aydınlık bir dünya görür mü bu ağlayan gözlerimiz?

Son bir şey, merhamet edelim önce kendimize, sonra tüm insanlığa… Ağlayalım, ağlamaktan korkmayalım.

Ağlayalım ki, ağlayan insanları anlayabilelim. Ağlamayan bir gönül, nasıl anlasın ağlatılan bir insan kardeşini!


yakup.tutum@gelisiyorum.com

 


 
      Bu yazı 233 kez okundu.

Yorum Ekle   Arkadaşına Gönder   Yazdır
     Yorumlar Tüm yorumları göster
Henüz yorum eklenmemiş. İlk yorumu siz yazabilirsiniz.
     Yazarın diğer yazıları / Yazarın Çok okunan yazıları

  
  
Bayram'da kalp sağlığına dikkat
 SEÇİLMİŞ YAZARLAR
 SON EKLENEN VİDEOLAR
Ramazan
Kolay yabancı dil için hangi teknik kullanılmalı?
Öğrenciler hangi öğrenme metotlarını kullanmalı?
 SON EKLENEN FOTOĞRAFLAR
Kelebekler
Karadeniz
Dünyadan yollar
 ANKET
Referandumda oyunuz ne olacak?
EVET (63 %)
HAYIR (36 %)
 
  Künye - Yayın İlkeleri - Reklam - İletişim Formu Copyright © Tüm hakları saklıdır. BİLGİNMEDYA 2010  

Kültür,Sanat Edebiyat